Avukat Kemal Çavdar’ın ardından…

Defnedilen Adalet, Kefene Dönüşen Adalet Cübbesi…

 

“İncitmemişken bir karıncayı bile,

Yüklendi sırtıma ağır bir zan…”

 

Satırlarıyla hafızalarımızdan silinmeyecek bir hukuk insanı, Avukat Çavdar, mide kanseri nedeniyle vefat etti.

 

Hakimlik mesleğinde adalet dağıtan, ardından hukuka aykırı şekilde mesleğinden ihraç edilen Çavdar; yürütülen yargılama sonucunda beraat etmiş, hakkında yöneltilen isnatların hukuki dayanaktan yoksun olduğu tescillenmişti.

 

Ancak mesele burada bitmiyor. Beraat etmiş olmak, bu yeni düzende adaletin tecelli ettiği anlamına gelmiyor. Aksine, beraatın dahi bir tür mahkûmiyetten farksız olduğu bir tablo ile karşı karşıya kalınıyor. Sonuç olarak : Masumiyeti tescillenen bir hukuk insanı, mesleğine iade edilmedi.

 

Asıl sorun da tam olarak burada yatmaktadır:

Yasama, yürütme ve yargı erklerinin koordinasyon içinde hareket ederek, soyut-mesnetsiz isnatlarla bir insanı hayatından koparabilmesi, Yargının, yürütmenin bir aracı haline gelmesinin açık bir göstergesidir.

 

Belki de bu dönemde mesleğinden ihraç edilmek, bağımsızlığını yitirmiş bir yargı düzeni içinde, cübbesinin hakkını veremeden görev yapmaktan daha onurlu bir durum haline gelmiştir.

 

Ancak haksız isnat yükünü taşımak kolay da değildir. Nitekim beraat etmesine rağmen mesleğine döndürülmeyen Kemal Çavdar, yalnızca hukuki değil, ağır bir manevi yükün de altında bırakılmıştır.

 

Hukukun ve adaletin olmadığı bir düzende nefessiz kalan bir insan, bu yükü daha fazla taşıyamamıştır.

 

Bugün aramızda olmayan sadece bir insan değildir. Bir değer, bir hukuk anlayışı ve adaletin temsil ettiği vicdan da onunla birlikte toprağa verilmiştir.

 

Anlaşılan o ki; yargı ve yürütme erkinin ihmal ve uygulamaları, yalnızca bir insanın hayatını hayattan koparmakla kalmamış, aynı zamanda adalet duygusunu da derinden yaralamıştır.

 

Kemal Çavdar ile birlikte adalet, cübbe ve vicdan bir kez daha toprağa gömülmüştür.

 

Yerine ise bağımsız yargı adı altında, yürütmenin kontrolünde olan bir sistemin izleri kalmıştır.

 

Ancak unutulmamalıdır ki: Bu hukuksuzluk ilelebet sürmeyecektir.

 

Cübbesinin hakkını, gerekirse kefeniyle ödeyenler tarihte birer hukuk abidesi olarak anılmaya devam edecektir.

 

Ruhun şad olsun güzel insan..

 

Av. Süleyman Yıldırım